Ατλαντίς

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟ

Συγγραφέας: IGNATIUS DONNELLY
ISBN: 978-618-5500-65-8, Σελίδες: 474, Σχήμα: 16Χ23,5

Το θέμα της Ατλαντίδας έχει ήδη διαγράψει μια πορεία εκατόν πενήντα περίπου χρόνων, από τα τέλη του 19ου αιώνα, όταν κυκλοφόρησε το βιβλίο του Ιγνάτιου Ντόνελι «Ατλαντίδα: Ο κόσμος πριν από τον κατακλυσμό», ωστόσο ως ερώτημα παραμένει ζωντανό επί σχεδόν 2.300 χρόνια, από τότε που ο Πλάτων αποφάσισε να γράψει το ημιτελές κείμενό του για την Ατλαντίδα, στον Τίμαιο και τον Κριτία. Το εγχείρημα του μεγάλου Έλληνα φιλόσοφου ωστόσο, δεν πέρασε απαρατήρητο στο πέρασμα του χρόνου και στις αρχές του 16ου αιώνα, ένας Άγγλος δικηγόρος, δικαστής, πολιτικός, συγγραφέας, κοινωνικός φιλόσοφος, θεολόγος και στο τέλος Άγιος της Καθολικής Εκκλησίας, ο Τόμας Μορ, έγραψε μια παρόμοια ιστορία για μια ιδανική κοινωνία με τίτλο Ουτοπία, επινοώντας για πρώτη φορά τον όρο (προφανώς αντιγράφοντας τον Πλάτωνα). Περίπου έναν αιώνα αργότερα, ο μεγάλος στοχαστής και ιδρυτής του εμπειρισμού στην επιστήμη Σερ Φράνσις Μπέικον, έγραψε κι εκείνος το έργο New Atlantis (Νέα Ατλαντίδα), για μια ιδανική κοινωνία σε ένα νησί στον Ειρηνικό ωκεανό, στα ανοιχτά του Περού.. Σε αντίθεση με τον Πλάτωνα, όμως, και οι δύο χαρακτήρισαν το έργο τους μυθιστόρημα και όχι αληθινή ιστορία.

Φτάνοντας περίπου στα 1880, ένας Αμερικανός συγγραφέας και πολιτικός, ο Ιγνάτιος Ντόνελι, θεώρησε ότι η ιστορία τού Πλάτωνα δεν ήταν καθόλου μυθιστορηματική, αλλά επρόκειτο για αλήθεια που αφορούσε σε όλο τον γνωστό κόσμο και είχε παγκόσμιες συνέπειες. Συγκεντρώνοντας επιστημονικά στοιχεία και απόψεις πολλών γνωστών και εγκεκριμένων επιστημόνων, κατέγραψε τις απόψεις του δημιουργώντας ένα θέμα που από τότε αρνείται να εγκαταλείψει το προσκήνιο, και συνεχίζει να διαιωνίζεται, κυρίως μέσα από τα κείμενα άλλων συγγραφέων.

(Από το Σημείωμα της Έκδοσης)

Το ανά χείρας βιβλίο είναι μια προσπάθεια να αποδειχθούν διάφορες σαφείς και καινοτόμες εισηγήσεις, σύμφωνα με τις οποίες:

• Υπήρξε κάποτε στον Ατλαντικό Ωκεανό, έξω από την είσοδο της Μεσογείου Θαλάσσης, ένα μεγάλο νησί, απομεινάρι της Ατλαντικής ηπείρου, γνωστό στον αρχαίο κόσμο ως Ατλαντίδα.
• Η περιγραφή που μας παραδόθηκε από τον Πλάτωνα δεν είναι μύθος, όπως εικάζεται, αλλά ιστορικό γεγονός.
• Με την πάροδο των αιώνων έγινε πολυπληθές και πανίσχυρο έθνος του οποίου ο πλεονάζων πληθυσμός αποίκησε τις ακτές του Κόλπου του Μεξικού, τον Μισισιπή, τον Αμαζόνιο, τις ακτές της Νότιας Αμερικής που βρέχονται από τον Ειρηνικό ωκεανό, τις δυτικές ακτές της Ευρώπης και της Αφρικής, τη Βαλτική, τη Μαύρη Θάλασσα και την Κασπία, γεμίζοντάς τες με πολιτισμένους ανθρώπους.
• Πρόκειται για τον πραγματικό προκατακλυσμιαίο κόσμο, τον Κήπο της Εδέμ, τον Κήπο των Εσπερίδων, τα Ηλύσια Πεδία, τον Κήπο του Αλκίνοου, τον Μεσόμφαλο, τον Όλυμπο, τον Asgard, που αναφέρονται στις παραδόσεις των αρχαίων εθνών. Εκφράζει τη συλλογική μνήμη μιας σπουδαίας χώρας, όπου η πρώιμη ανθρωπότητα ζούσε εν ειρήνη και μακαριότητα.
• Οι θεοί και οι θεές των αρχαίων Ελλήνων, των Φοινίκων, των ινδουιστών και των Σκανδιναβών ήταν απλώς οι βασιλιάδες, οι βασίλισσες και οι ήρωες της Ατλαντίδας και οι πράξεις που τους αποδίδονται στη μυθολογία είναι μια συγκεχυμένη ανάμνηση πραγματικών ιστορικών γεγονότων.
• Η μυθολογία της Αιγύπτου και του Περού είναι η αρχική θρησκεία της Ατλαντίδας, η οποία επικεντρωνόταν στη λατρεία του ήλιου.
• Το φοινικικό αλφάβητο, πρόγονος όλων των ευρωπαϊκών αλφαβήτων, προήλθε από το αλφάβητο της Ατλαντίδας, το οποίο επίσης δόθηκε από την Ατλαντίδα στους Μάγια της Κεντρικής Αμερικής.
• Η Ατλαντίδα χάθηκε μετά από έναν τρομακτικό σεισμό, κατά τον οποίο ολόκληρη η νήσος καταποντίστηκε στα βάθη του ωκεανού, μαζί με σχεδόν όλο τον πληθυσμό της.
• Ορισμένοι άνθρωποι διέφυγαν με πλοία και σχεδίες, μεταφέροντας τα νέα της φρικιαστικής καταστροφής στα έθνη της Ανατολής και της Δύσης, και έχουν διασωθεί μέχρι την εποχή μας με τη μορφή θρύλων περί Κατακλυσμού στα διαφορετικά έθνη του παλαιού και του νέου κόσμου.

(Από τον πρόλογο του συγγραφέα)